รักต่างแดนกับแฟนต่างชาติ ตอน Blessing from the Sky

Standard

 

Blessing from the Sky

เหม่อมองบนฟ้าไกล… …จ้องมองด้วยความสงสัย…ว่าใครกันนะใคร…ที่พาให้เธอเดินหลงทาง…มาเจอกับฉัน…มีคนเป็นล้านคน…ช่างไร้เหตุผลจริงๆที่เราเจอกัน…คนมีอีกตั้งล้านคน…ไม่มีเหตุที่เธอต้องเลือกฉัน…จากเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไร…สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองซ้ำ-ซ้ำ…ตกลงคือพรมลิขิตใช่ไหม…ที่เขียนเป็นอย่างนั้น…ตกลงให้เรารักใช่ไหม

นลินต้องขออนุญาติ นำเนื้อเพลงของพี่บิ๊กแอสมาใช้เป็นบทนำนะค่ะ ก็เนื้อเพลงของเพลงนี้มันตรงกับชีวิตจริง ของเราสองคนมาก-ก-ก นึกย้อนกลับไปแล้วเราสองคนยังหาคำตอบให้กับตัวเราเองไม่ได้เลยว่า

ทำไม ทำไม!!! ต้องคนนี้ อะไรคือคำตอบว่า คนคนนี้คือคนที่ใช่สำหรับเราสองคน และอะไรดลใจให้เมดีเลือกผู้หญิงไทยที่เขาพึ่งรู้จักไม่นาน ไม่มีเหตุผลที่เขาต้องเลือกนลินและไม่มีเหตุผลที่นลินต้องเลือกเขา ทำให้พวกเราอดคิดไม่ได้ว่า…ตกลงคือพรมลิขิตใช่ไหม!!!! ที่ทำให้เราสองคนได้พบและรักกันจวบจนมาถึงทุกวันนี้ เราสองคนมีความสุขมากๆทุกครั้งที่คิดถึงวันนี้ วันที่ … 2 มี.ค 2548… วันนี้แหล่ะ เป็นวันที่ทำให้นลินกับเมดีต้องเชื่อในเรื่องของโชคชะตา ฟ้าลิขิต ว่ามีจริงๆนะ หลังจากที่นลินทำงานเสร็จแล้ว นลินก็มาตามนัด

"สวัสดิ์ดีค่ะเมดี สบายดีไหมค่ะ?

"สบายดีครับ วันนี้คุณสวยจังเลยนะครับ"

"ขอบคุณค่ะ" นลินยิ้มขอบคุณกลับไปแบบเขินๆ

"ผมจองโต๊ะอาหารบนเรือเจ้าพระยาไว้ครับ"

"คุณรู้จักเรือเจ้าพระยามาจากที่ไหนค่ะ?

"จากโบว์ชัวร์ของโรงแรมครับ พนักงานโรงแรมแนะนำว่าเป็นสถานที่ที่โรแมนติกมาก สามารถมองเห็นวิวทั่วกรุงเทพฯผมก็เลยอยากพาคุณไปทานอาหารบนเรือ คุณเคยไปหรือยังครับ?

"ยังไม่เคยไปค่ะ เพราะว่าแพงมากๆเลยไม่มีเงินจ่ายค่ะ" นลินก็ขำ กับคำพูดของตัวเองคุณเมดีก็หัวเราะ ตามแล้วก็พากันไปขึ้นรถ รถของโรงแรมขับไปส่งที่ท่าเรือและรอรับกลับ

"ว้าว! บรรยากาศดีจังเลยค่ะเมดี"

"ผมดีใจนะครับ ที่คุณชอบ"

"สวัสดิ์ดีค่ะ ยินดีต้อนรับค่ะ" พนักงานต้อนรับก็มากล่าวคำต้อนรับพร้อมกับถ่ายรูปเราสองคนไว้

"รูปของคุณจะได้รับตอนขากลับนะค่ะ ขอบคุณค่ะ"

เราสองคนก็พากันเดินไปขึ้นเรือคุณเมดียังคงสุภาพเหมือนเดิมยื่นมือมาให้นลินจับมือ แล้วก็พาเดินขึ้นเรือและก็เลื่อนเก้าอี้ให้นลินนั่ง นลินก็ขอบคุณเขาและก็กวาดสายมองไปรอบๆบนเรือ ฮืม! บรรยากาศโรแมนติกดีจริงๆ คนอื่นๆก็ทย่อยกันขึ้นมาบนเรือกันจนครบ เรือก็เริ่มเคลื่อนที่ออกจากท่าน้ำไปเรื่อยๆ นักดนตรีก็บรรเลงเพลงรักหวานซึ้ง

"นลิน…นลินครับ" นลินก็หันหน้ากลับมามองหน้าคุณเมดี ประมาณว่าอะไรเหรอค่ะ นลินกำลังอินกับวิวสวยๆ บรรยากาศโรแมนติกๆและเพลงเพราะๆ คุณเธอก็ลุกออกจากเก้าอี้ค่ะแล้วก็นั่งคุกเข่าตรงหน้านลิน ยื่นมือมาจับมือนลินไว้

"Nalin! Will you marry me?  หลังจากที่ได้ยินคำขอแต่งงานจากคุณเมดีแล้ว นลินได้แต่อึ้งแล้วก็อุทานออกมาดังๆ

"ฮืม!!! อะไรนะค่ะ พูดอีกทีซิค่ะ"

แล้วก็มองหน้าคุณเมดี หน้าตาประมาณว่า ตกใจ และประมาณสุดๆ  (ในใจก็คิดว่า เขาขอเราแต่งงานจริงๆเหรอเนี๊ยะ แทบจะไม่เชื่อหูตัวเอง แอบหยิกที่แขนตัวเอง โอ๊ย!!! ฉันก็เจ็บนี้ฟว่า แสดงว่าฉันไม่ได้ฝันไป นี้เป็นเรื่องจริง นลินเธอไม่ได้ฝันไป มันเป็นความจริง) พอรู้ว่าเขาขอนลินแต่งงานจริงๆเท่านั้นเเหละค่ะ อึ้งน้ำตาซึมค่ะ ไม่เคยคิดมาก่อนว่าในชีวิตนี้ จะมีใครมาขอเราแต่งงาน ณ ตอนนั้น ในใจทั้งสั่นทั้งเขินค่ะ เลือดสูบฉีดไปทั่วร่างกายทำให้หัวใจพองโต เต้น ตึก-ตึก-ตึก-ๆ ถี่มากขึ้นเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าจะตอบว่าอย่างไรดี เขินมากๆค่ะไม่กล้าเหงยหน้าสบตากับเขา

"Nalin! I was waiting for longtime to meet a girl like you.God sends you to me.You are the girl that I looking forward all my life"

ซึ้งมากๆเลยค่ะกับคำพูดของเขา ยังไม่เคยมีใครมาพูดกับเราแบบนี้มาก่อน (แอบคิดอยู่ในใจว่า ในที่สุด!!! คุณเมดีก็หลงกลบวกมารยาร้อยเล่มเกวียนของนลินเข้าให้แล้ว ถึงได้ขอนลินแต่งงาน ฮ่า ๆ แอบหัวเราะแบบนางมารร้ายซะเลย )

"เมดีค่ะ! คุณแน่ใจแล้วเหรอค่ะ ว่าเป็นฉัน คนที่คุณตามหามานานแสนนาน?

"ครับผมแน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ"

"แล้วอะไรที่ทำให้คุณแน่ใจว่าเป็นฉันล่ะค่ะ ?

"ผมประทับใจในรอยยิ้มของคุณ ตั้งแต่วันแรกที่เราได้เจอกัน ความรู้สึกบอกว่าใช่เลยผู้หญิงคนนี้ คนที่ใจผมต้องการ ผมก็เลยทำตามความรู้สึกที่เรียกร้องในใจผม ถ้าผมไม่ขอคุณแต่งงานในวันนี้ ผมคงไม่มีโอกาสอีกแล้ว ผมรู้สึกกลัวเพราะว่าคุณกับผมอายุเราห่างกันมาก แต่ผมก็ยังต้องการจะฟังคำตอบจากคุณ เพราะอย่างน้อยผมก็ได้มีโอกาสบอกถึงความรู้สึกในใจผม ผมรักคุณนลิน มันเป็นความรู้สึกของรักแรกพบ มันเกิดขึ้นรวดเร็วมาก ผมรู้สึกตัวอีกทีก็มีคุณเข้ามาอยู่ในใจของผมแล้ว

"ถ้าคุณรักฉันจริง คุณกล้าไปขอฉันกับพ่อแม่ของฉันไหมล่ะ? คือ ณ ตอนนั้น เหมือนมีอะไรบ้างอย่าง มาดลใจบอกให้ตอบเขาไปอย่างนั้น

"แน่นอนครับ ผมพร้อมเสมอเพื่อพิสูจน์ความรักที่ผมมีต่อคุณ"

"ถ้างั้นวันเสาร์นี้ ไปพบพ่อแม่ของฉันกันตกลงไหมค่ะ?

"ตกลงครับ กี่โมงดีครับ ผมจะได้จองรถโรงแรมไว้"

"10.00 น. แล้วกันค่ะ คุณจะได้มีเวลาทานอาหารเช้า" "ตกลงครับ ผมดีใจนะครับที่คุณเปิดโอกาสให้ผม ผมขอสัญญา ว่าผมจะดูแลคุณให้ดีที่สุดจะไม่มีวันทำให้คุณผิดหวัง ผมเป็นคนรักษาสัญญาไม่มีวันผิดสัญญาที่ให้ไว้อย่างเด็ดขาด" แล้วเราสองคนก็ชูยิ้วก้อยเกี่ยวกันไว้

" นลินครับ อะไรที่ทำให้คุณยอมรับในตัวผมครับ? อายหน้าแดงซิค่ะ ก็เล่นถามกันตรงเลยนี้ค่ะ (นลินชอบต่างชาติก็ตรงนี้เเหละค่ะ มีนิสัยเปิดเผยโปร่งใส,กล้าพูด,กล้าถาม,กล้าทำตามที่พูด,รักใครรักจริงและที่สำคัญที่สุดไม่เจ้าชู้) แต่เมื่อกล้าถามก็กล้าตอบค่ะ

"นลินชอบคุณเพราะคุณเป็นคนดีและเป็นสุภาพบุรุษ และเราชอบอะไรหลายๆอย่างที่คล้ายกัน มีมุมมองเเละ ทัศนคติที่ตรงกัน อีกอย่างคุณเป็นคนเปิดเผย นลินมีความรู้สึกอบอุ่นที่ได้อยู่ใกล้คุณ เหมือนกับว่าคุณมาเติมเต็มบ้างอย่างในชีวิตที่นลินขาดหายไป นั้นก็คือ ความรัก ความจริงใจที่นลินได้จากคุณนี้เอง " "คุณไม่คิดว่า อายุที่ต่างวัยกันของเราสองคนเป็นอุปสรรคเหรอครับ? "ไม่เลยค่ะ นลินคิดว่าอายุไม่ใช่เรื่องสำคัญ ความรัก,ความเข้าใจและการกระทำต่างหากที่เป็นเรื่องสำคัญ สมมุตินะค่ะว่าถ้าเราอายุเท่ากันแต่เราไม่เข้าใจกัน นั้นต่างหากที่เป็นอุปสรรคของความรัก และนลินก็ไม่สนใจว่าใครจะมองยังไง แค่เรามีความสุขและเข้าใจกันก็เพียงพอแล้ว คุณเห็นด้วยไหมค่ะ?

"ครับผมเห็นด้วย คุณมีความคิดที่โตกว่าอายุจริงๆของคุณซะอีก"

เราสองคนก็ส่งยิ้มให้กันเหมือนต่างคนต่างเข้าใจในความรู้สึกของกันและกัน ในตอนนั้นนลินคิดว่า คนนี้เเหละคือผู้ชายในฝันของเรา ถึงจะอายุมากไปหน่อยก็เหอะแต่ว่าเป็นคนดี และรักเราคนเดียวก็เพียงพอ บรรยากาศบนเรือเริ่มคึกคัก นักดนตรีเริ่มบรรเลงเพลงมันส์ๆสำหรับเต้น คนอื่นๆก็ทย่อยกันลุกขึ้นเต้นไปตามจังหัวะเสียงเพลง

"นลินไปเต้นรำกันไหมครับ?

"ไม่ดีกว่าค่ะเอาไว้คราวหน้าดีกว่า คุณไปเต้นซิค่ะเดี๋ยวนลินถ่ายรูปให้ จะได้เอาไปอวดยายปูจ๋ากับโรเบริ์ต"

"ไม่ดีกว่าครับเต้นคนเดียวไม่สนุก" แล้วเราก็ลุกไปโพสต์ท่าถ่ายรูปกัน จนเรือร่องกลับเทียบท่าทุกๆคนทย่อยกันลงจากเรือ พนักงานต้อนรับในชุดไทยก็เอารูปที่ถ่ายไว้ให้ก่อนขึ้นเรือมาให้

"200 บาทค่ะ " พูดพร้อมกับส่งรอยยิ้มหวานๆมาให้–โธ่!ไอ้เราก็นึกว่าให้ฟรี– คุณเมดีก็จ่ายเงิน แล้วก็พากันไปขึ้นรถกลับโรงแรมระหว่างทางก็คุยกันกระหนุงกระหนิ้ง ตามประสาคนที่พึ่งบอกรักกันใหม่ๆ พอถึงโรงแรมนลินก็เช็คแฮนด์บ้ายบายคุณเมดี

"นอนหลับฝันดีนะค่ะ แล้วพรุ่งนี้เจอกัน"

"คุณก็เช่นกันครับมาทานอาหารเช้ากับผมนะครับ"

"ค่ะบ้ายบายค่ะ แล้วเจอกันใหม่พรุ่งนี้นะค่ะ" แล้วนลินก็นั่งรถแท็กซี่กลับอพาเมนท์ตัวเองระหว่างทางก็โทรศัพท์ไปเมาท์ให้พี่ภาฟังถึงความน่ารักบวกโรแมนติกของเขา

"โอ้โห้! น่าอิฉจาจังเลย อยากเจอตัวจริงแล้วซิ"

"พรุ่งนี้ว่างไหมล่ะ? ไปด้วยกันไหม?

"จะดีเหรอ เขาจะไม่ว่าเอาเหรอ?

"ไม่ว่าหรอกจ๊ะ เขาเป็นคนใจดีไปด้วยกันซิจะได้รู้จักกับเขาไง"

"พี่ไปคอยที่บ้านนลินดีกว่าจะได้ไปคุยกับพ่อแม่ด้วยไง แล้วขากลับพี่ค่อยนั่งรถกลับมากับเราตกลงไหม"

"ก็ได้ถ้าพี่ภาสะดวกอย่างงั้น นลินไม่มีปัญหาอยู่แล้ว"

"ถ้างั้นเจอกันพรุ่งนี้เที่ยงตรง เจอกันที่บ้านนลินนะ " "จ้าหลับฝันดีนะจ๊ะน้องรัก พรุ่งนี้เจอกัน"

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s